Narzeczeni muszą zgłosić się w kancelarii parafialnej przynajmniej 3 miesiące przed planowaną datą ślubu, aby spisać protokół przedmałżeński. Aby ustalić konkretną datę i godzinę należy skontaktować się z ks. Proboszczem.

Rezerwacji terminu ślubu można, a nawet trzeba, dokonać znacznie wcześniej w kancelarii parafialnej. Rezerwację terminu należy bezwzględnie potwierdzić najpóźniej na 3 miesiące przed ślubem. Brak potwierdzenia jest równoznaczny ze skreśleniem rezerwacji bez powiadomienia narzeczonych!

Zgłaszając się na spisanie protokołu i rozmowę przedślubną narzeczeni przynoszą:

– dowody osobiste,

– świadectwa chrztu św. (z datą ważności do 3 miesięcy),

– zaświadczenie o przyjęciu sakramentu bierzmowania (tylko w przypadku jeśli na świadectwie chrztu nie ma wpisu o bierzmowaniu),

– zaświadczenia o ukończeniu kursu przedmałżeńskiego (25 spotkań – najczęściej w ramach ostatniej klasy szkoły średniej),

– ostatnie świadectwo szkolne potwierdzające udział w katechizacji

– dane dwóch świadków małżeństwa (imię i nazwisko, adres zameldowania z dowodu osobistego, nr dowodu osobistego),

– w przypadku gdy żadna ze stron nie mieszka na terenie naszej parafii należy koniecznie mieć zgodę na przygotowanie do małżeństwa i pobłogosławienie związku od ks. proboszcza parafii zamieszkania a nie zameldowania narzeczonego lub narzeczonej,

– w przypadku pary związanej cywilnym związkiem należy przedstawić odpis aktu małżeństwa cywilnego z Urzędu Stanu Cywilnego.

– wdowiec lub wdowa powinni przedstawić akt zgonu małżonka,

Po spisaniu protokołu narzeczeni we własnym zakresie:

– przy małżeństwie konkordatowym załatwiają dokumenty w USC upoważniające do zawarcia związku małżeńskiego ze skutkami cywilno – prawnymi. Do USC zgłaszają się nie wcześniej niż 3 miesiące przed ślubem, ponieważ dokumenty te są ważne tylko 3 miesiące. Zaświadczenia z USC należy dostarczyć do biura parafialnego kilka tygodni przed ślubem,

– po spisaniu protokołu zanoszą do wskazanych parafii zapowiedzi przedślubne, a po ich wygłoszeniu odbierają je i przynoszą do biura parafialnego,

– kontaktują się z organistą w celu ustalenia pieśni.

Spowiedź św. narzeczonych:

pierwsza – niedługo po spisaniu protokołu przedmałżeńskiego,

druga – bezpośrednio przed ślubem (dzień przed lub w dniu ślubu),

przystępując do sakramentu pokuty należy na początku poinformować spowiednika, że jest to spowiedź przedślubna.

Narzeczeni są zobowiązani do zgłoszenia się w kancelarii parafialnej co najmniej na tydzień przed ślubem celem sprawdzenia, czy wszystkie dokumenty zostały złożone oraz aby omówić liturgię małżeństwa.

Bóg przeznaczył sobie nawzajem mężczyznę i kobietę, żeby »nie byli już więcej dwoje, ale jednym ciałem« (Mt 19,6): w ten sposób powinni żyć miłością, być płodni i symbolizować samego Boga, który jest niczym innym jak obfitością miłości.

W jaki sposób dochodzi do zawarcia sakramentu małżeństwa?

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA zostaje wtedy ważnie zawarty, gdy mężczyzna i kobieta dobrowolnie i bez żadnego przymusu złożą przed Bogiem i Kościołem przyrzeczenie, które przyjęte i potwierdzone przez Boga dopełni się przez ich cielesne zjednoczenie.

Kto udziela sakramentu małżeństwa?

To sam Bóg wiąże sakramentalny węzeł małżeński, łączy On tym samym parę aż do śmierci jednego z małżonków. Sakramentu tego mężczyzna i niewiasta udzielają sobie sami, nawzajem.

Jaka jest rola kapłana przy zawieraniu tego sakramentu?

Kapłan w tym wypadku udziela błogosławieństwa Bożego parze i jest wyłącznie świadkiem tego, iż małżeństwo zostawało zawarte ważnie, zgodnie z przepisami oraz że przyrzeczenie wyrażone zostało w całości i publicznie.

Co jest niezbędne do zawarcia sakramentu małżeństwa?

Do zawarcia sakramentu małżeństwa potrzebne jest wypełnienie trzech zasadniczych kryteriów:

– musi istnieć dobrowolna zgoda na jego zawarcie,

– zgoda na związek wyłącznie z tą osobą na całe życie,

– otwartość na przyjęcie potomstwa.

Kto jest niezdolny do zawarcia sakramentu małżeństwa?

Nie są zdolne do ważnego zawarcia sakramentu małżeństwa:

– osoby pozbawione wystarczającego używania rozumu,

– osoby mające poważny brak rozeznania oceniającego, co do istoty praw i obowiązków małżeńskich wzajemnie przekazywanych i przyjmowanych,

– osoby, które z przyczyn natury psychicznej nie są zdolne podjąć istotnych obowiązków małżeńskich.

Dlaczego małżeństwo jest nierozerwalne?

Sakrament małżeństwa jest nierozerwalny, ponieważ:

– odpowiada istocie miłości; wzajemne poświęcanie się jeden dla drugiego,

– jest obrazem bezwarunkowej wierności Boga do stworzenia,

– wyobraża poświęcenie Chrystusa dla swego Kościoła, przez śmierć na krzyżu.

Kiedy małżeństwo nie zostaje ważnie zawarte?

Małżeństwo jest nierozerwalne, gdyż Bóg je takim ustanowił od początku. Powodem nierozerwalności jest dobro małżonków, dzieci i społeczeństwa. Władze cywilne nie mają mocy, ani prawa do rozwiązania ważnego małżeństwa, mogą jednak stanowić prawa dotyczące warunków finansowych czy opieki nad dziećmi. Nawet gdyby rozwód cywilny był dozwolony w danym kraju, wobec prawa Bożego i sumienia, małżeństwo pozostaje nadal ważne.

Kościół nie ma również mocy rozwiązać ważnego i dopełnionego związku sakramentalnego, może jedynie ogłosić do nieważnie zawartym po całej serii dochodzeń i po dostarczeniu dowodów na to, że było ono nieważnie zawarte od samego początku, jak np. po udowodnieniu, że przynajmniej jedne z narzeczonych był niezdolny do dokonania aktu zgody małżeńskiej lub wobec ujawnienia przeszkód, które czynią małżeństwo nieważnym.

Ogłoszenie nieważności małżeństwa wymaga bardzo ostrożnego dochodzenia oraz orzeczenia właściwego sądu kościelnego (w dwóch instancjach), aby zagwarantować, że w wyniku błędu nie zostanie orzeczone nieważnym małżeństwo, które jest ważnie zawarte.